OMG, ik heb wel eens eerder een aangekondigde pauze ingelast op mijn blog, maar nog nooit ben ik zo lang onaangekondigd niet ‘aanwezig’ geweest op mijn blog. Bijna 1 jaar (op 2 dagen) na heb ik niks gepost. De zin was er wel, er stond zelfs wat klaar, maar toen werkte niks mee en was het weer een aantal maanden verder. Er is heel veel gebeurd, veel veranderingen hebben plaats gevonden dus de hoogste tijd voor een grote update.
De grootste verandering
De grootste verandering die namelijk heeft plaatsgevonden is dat ik per 1 januari mijn baan in het ziekenhuis gedag heb gezegd en ben gaan werken als praktijkondersteuner in een hele leuke huisartsenpraktijk. Dag hectiek van de SEH, Dag onregelmatigheid, Dag weekenden werken, Dag feestdagen werken, HALLO REGELMAAT! En nu ben ik dus al bijna een jaar werkzaam als praktijkondersteuner in opleiding en kan ik volluit zeggen dat ik geen betere keuze had kunnen maken. Want wat is dit een leuk vak en wat ga ik goed op die regelmaat. Ik ben veel meer thuis als mijn lievelingsmannen thuis zijn, heb meer tijd voor vrienden en familie, heb veeeeeeeel meer energie, sta makkelijker op uit mijn bed en ik lijk wel sneller te herstellen van mijn trainingen.
De opleiding die ik ervoor moest volgen is alweer zo goed als afgerond en was goed te combineren met werk en privé. Wat een mooie bijkomstigheid is van mijn nieuwe werk, dat ik op de fiets naar het werk kan. De praktijk staat namelijk in Roelofarendsveen en is op 10km fietsafstand. Ik werk in een hele leuke praktijk, met gezellige en fijne collega’s en leuke patiënten. Kortom zo’n goede keuze geweest om deze stap te gaan durven maken en ik ben heel blij dat ik hierbij ben gesteund door Nicky. Want deze stap heeft wel wat financiële gevolgen, maar dat weegt zeker niet op tegen alle voordelen die we erdoor ervaren.
lekker op de fiets en met het pontje naar het werk
En het hardlopen dan?
Al het bovenstaande heeft ook effect op mijn hardlopen. Ik herstel voor mijn gevoel namelijk beter en heb naar mijn idee veel meer energie. Door de regelmaat kwam het wel in de wintermaanden voor dat ik vaker in het donker moest lopen, maar ook dit is oké. Ik doe nu zelfs vaak al loopjes voordat ik om 7:15 uur op de fiets stap (Lees…de wekker gaat rond 5:00 uur) en ook dit voelt heel goed. Het fietsen van en naar mijn werk in combi met de regelmaat lijkt ook echt zijn vruchten af te werpen. Ik liep namelijk de afgelopen periode op meerdere afstanden een P.R.. Oké de carbonschoenen hebben ook invloed, maar ik weet zeker dat al het bovenstaande ook een groot verschil maken.
Ik trainde de afgelopen winter voor de marathon van Rotterdam en liep een aantal mooie evenementen. Het jaar werd afgetrapt met de halve van Egmond waar ik mijn op eenasnelste tijd op de halve van Egmond wist neer te zetten. In een tijd van 1:45:05 kwam ik de finish over.
Begin februari liep ik tijdens een hele fijne midwintermarathon een PR op de 25km. 1:57:09. Grootste deel liep ik gezellig kletsend samen met Marcel van Runningstory’s.
Helaas werd ik 1,5e week later ziek en kreeg ik enorm de griep. Daardoor kon ik bijna 3 weken niet goed trainen en zag ik mijn gedroomde sub 3:30 uur wederom door het putje gaan. Maarrrrr ik wist langzaamaan weer sneller en sneller te worden. En na een gezellige 1km funrun met Oliver samen liep ik een dag later tijdens een bloedhete 20 van Alphen (10km) een verrassende 48:14 minuten.
Vanuit daar bouwde ik verder op. Liep veel parkruns hier in Alphen mee en trainde gestaag door. Mijn tempo werd sneller en sneller en toen was het tijd voor de marathon van Rotterdam. Ergens had ik het gevoel dat de sub 3:30 uur er wel weer in moest zitten, maar ergens had ik ook mijn twijfels. Uiteindelijk heb ik gedurende het lopen gedacht ‘we zien wel waar het schip strand’ en dat resulteerde in een tijd van 3:27:57!! Een DIK P.R. Superblij mee! Traditie is van elke marathon een blog, maar je begrijpt… met zo’n enorme achterstand is de kans klein dat deze nog komt.
Na Rotterdam nam ik wat dagen rust en pakte het na 6 dagen het hardlopen weer rustig op. Bij de driemolenloop besloot ik spontaan Marleen te hazen op de 5km zodat ik verplicht ‘rustig’ aan moest doen.
Ik liep mijn 25e parkrun (milestone) en trainde rustig verder voor de halve marathon tijdens de Leiden marathon. Afgelopen jaar liep ik daar de hele, dit jaar weer een keertje de halve. Gezien de voorspelde warmte en 4 weken na Rotterdam stond ik daar eigenlijk zonder verwachting. Gewoon lekker lopen en genieten van het jaarlijkse feestje. Tijdens het lopen ging het eigenlijk best lekker en begon ik wat te snel. Na een stop i.v.m. een dikke knuffel bij Oliver en Nicky pakte ik het tempo weer rustig op.
Het stuk in Leiderdorp vind ik altijd verschrikkelijk ivm het geslingerde en de klinkers, maar eenmaal op de Leidse singels wist ik meer en meer te versnellen. Ik finishte eigenlijk nog heel fris en verrassend in 1:37:42, OMG weer een PR. Hoe dan?! Op dit parcours, met deze warmte, met een stop en 4 weken na Rotterdam. Mijn doel was om in het najaar een P.R. op de halve tijdens de marathon van Amsterdam te lopen, niet nu al hahaha.
Na leiden liep ik nog het jaarlijkse DJ Flyon loopje en racete door de straten van Alkmaar. Alleen was ik vergeten dat het parcours zo enorm bochtig was dat mijn P.R. poging eigenlijk kansloos was. Maar laten we het erop houden dat het een goede snelheidsprikkel was 😉
Even wat anders
Na Leiden werd het focussen op wat nieuws, namelijk mijn allereerste Roparun. Dit stond altijd al op mijn ‘wil ik ooit aan meedoen lijstje’, maar nooit kwam het ervan, tot nu. Samen met ‘ team Bollenstreek’, haalde we een heleboel geld op voor mensen met kanker. Tijdens het pinksterweekend was het dan zover. Op vrijdagochtend alvast richting Enschede, daar al een brakke nacht op een stretcher in een voetbalkantine en op zaterdag ging de roparun echt van start. Wij deden dus de NL route en onze start was vanaf vliegbasis Twente. De gemiddelde snelheid van ons team was dusdanig hoog ingeschaald dat we pas heel laat mochten starten, maar lucky me.. ik was wel de startloper. De 48 uur daarna waren bizar en op het einde wist ik niet meer van voren dat ik van achter leefde.
Het was zo’n mentale en fysieke rollercoaster. Mijn lijf ging hier niet zo goed op dus nadat we gefinisht waren en ik naar de metro liep lag ik ineens met mijn benen omhoog op de Coolsingel. Oeps. Maarrrrr ik had voor geen goud willen missen. En Team A was the best ;-).
Het herstel van deze uitputtingsslag duurde dan ook wel eventjes, meer mede omdat mijn astma niet meer goed onder controle was. Uiteindelijk ben ik geswitcht van medicatie en nu gaat het gelukkig goed.
In juli liep ik de Tilburgse Kermisrun. Een superleuke run waar een deel over de Tilburgse kermis gaat. Daaromheen was het meer een soort urbantrail door diverse bekende gebouwen van Tilburg. De kermisattracties werden niet overgeslagen, maar de booster had ik beter niet kunnen doen.
Ik deed begin Augustus een klein uitstapje naar een touwtrekwedstrijd tijdens de Trekkertrek in Koudekerk. Iets met ‘ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’ en ervoor gevraagd worden maakte dat ik op een donderdagavond begin augustus midden in een weiland aan een toe stond te trekken met een team meiden. Heel leuk en echt wel zwaar!
Heel de zomer trainde ik lekker door, in aanloop naar de Halve van Amsterdam, maar ik was ook regelmatig op de onverharde paden te vinden, want de Airborn Freedom Run stond op het programma. Bij inschrijven koos ik voor de halve, maar tijdens het lopen had ik zoveel spijt dat ik niet voor een langere afstand ben gegaan, want ik vond het FANTASTISCH! Ik heb zo genoten en heerlijk gelopen. Dat trailen smaakt echt naar meer.
En doorrrr
Een weekje later was het tijd voor het jaarlijkse schoolreisje samen met Ron, De damloop! En oh my… ik liep daar echt een megaPR. Met een gemiddelde van 4:23 min/km kwam ik in een tijd van 1:10:24 uur over de finish. Hoe dan!! Vanwege de backstory’s van NN mocht ik daarna ook nog op TV wat vertellen over het jaarlijkse schoolreisje.
Weer een weekje later stond mijn volgende uitdaging van het jaar voor de deur, de Halve van Katwijk. Ook wel bekend als ‘de hel van Katwijk’. En inderdaad een pittig parcours door bos, duin en als toetje nog even 5km over het strand. Met een tijd van 1:41:29 kwam ik als 8e dame overal en 2e in mijn categorie de finish over.
Een aantal weken later kreeg ik als cadeautje voor 2e dame €25 op mijn rekening gestort. En dat terwijl ik het startnummer als verjaardagscadeau van mijn werk had gehad in januari. Dubbelfeest dus.
Het trainen daarna ging lekker gestaag. Ik deed nog mee aan een socialrun van Zone 2 (met code gaby10 krijg je extra korting) en toen was daar het weekend van de Amsterdam marathon. En oeiii wat was het druk vooraf om bij het startvak te komen. Ik ging later van start, moest veel inhalen aan het begin, was aan het begin wat misselijk, kreeg rond 13/14km enorme maagpijn na een bekertje water, wilde bijna uitstappen, toch doorgezet en WHAAAAT in 1:34:49 gefinisht! Bijna 3 minuten, ik herhaal 3 minuten, sneller dan Leiden! Holy shit en dat met zo’n verschrikkelijke race. Het duurde ook eventjes voordat ik kon genieten van deze enorme prestatie want ik baalde dat het zo klote was gegaan. Maar goed, dat kwam uiteindelijk wel goed en was ik TROTS!
Maar stilzitten ho ho daar doen we niet aan. Want 3 weken later stond ik aan de start van de halve van Gouda. Helaas was ik die maandag wat ziekjes geweest en had ik mijn twijfels of ik kon starten dus ging ik onder het mom van ‘we zien wel hoe het gaat’ van start. Natuurlijk veel te snel gestart en bij 10 kilometer dacht ik ‘shit, dit parcours is 11 kilometer te lang’. Toch nog steeds geprobeerd mijzelf te pushen en de laatste 5 waren echt pittig. De laatste kilometers kreeg ik het zelfs koud. En niet koud van oververhitting, maar gewoon echt brrr koud. Na de finish was ik zo duizelig en even niet lekker dat ik op een stoel moest bijkomen. Ik kreeg een thermometer in mijn oor en bleek ondertemp te hebben, dus ik mocht nog even opwarmen in de medische tent. Na een paar laagjes, thee en eten kreeg ik het weer warm. Was het verstandig nee, maar ach… wat er gebeurd is is gebeurd. En met een tijd van 1:35:39 zat ik ook nog eens maar 50 seconden boven mijn P.R.
In de tussentijd zette ik ook nog een eigen hardloopevenement op touw, de Jingle Bell Run.een 8,5km funrun om geld in te zamelen voor de roparun. En na maanden van voorbereiding is het dan zo tof om te zien hoe het op die dag loopt en iedereen het naar zijn/haar zin heeft. Ondanks dat het veel werk was, heb ik mij over laten halen om het volgend jaar weer te doen. Kom je dan ook?
En verder?
Naast het hardlopen, werken en school zijn we in Maart 3 dagen naar Disneyland Parijs geweest. Zo leuk om zelf te genieten en om je kind te zien genieten van de magie. Heerlijk!
De rest van het jaar stond in het teken van verbouwen. Onze tuin werd helemaal afgemaakt inclusief nieuw tuinhuis met overkapping. De keuken is helemaal vernieuwd, plafond is beneden overal gestuukt, daarna hebben we alles zelf beneden opnieuw staan verven. We hebben een nieuwe badkamer gekregen. Kortom het was veel werk en een hoop geld, maar het is allemaal zo mooi geworden. De vakantie was dus dit jaar niet uitgebreid en bestond uit 2 dagen Moviepark Germany en 3 nachtjes in een huisje op een camping in Drongelen.
In november wandelde ik samen met Petra de Frikandellentocht in Dordrecht. 12 kilometer wandelen samen met een gids en ondertussen 3 frikandellen eten. Veel geleerd over Dordt, veel gegeten en we loved it hahaha.
Oliver is inmiddels ook alweer 5 jaar geworden, heeft 2 zaterdagen van voetbal geproeft, maar zit nu elke zaterdag op zwemles. Helaas is het dezelfde tijd als de Parkrun, dus daar ben ik jammer genoeg niet meer zo vaak te vinden.
En nu als doel?
Hopelijk zaterdag aanstaande de halve van Linschoten finishen. De afgelopen 2 jaar was ik elke keer ziek met Linschoten en nu zit er ook weer iets van een keelpijn en slijm te rommelen. Lang leven een kind wat een paar dagen geleden ziek was. Maar goed, 3x een scheepsrecht dus van het positieve uitgaan!
Doelen 2026
Die zijn er al zeker, waaronder mijn blog frequenter bijhouden en beter de roparun uitkomen dan dit jaar, maar de rest houdt ik nog even voor mijzelf en kom ik snel op terug ;-). Maar ik kan niet uitsluiten dat er niet een marathon op het programma staat
Zo! jullie zijn in ieder geval weer een beetje ‘bij gepraat’.
Maar hoe is het met jullie?
xx
Comment
Wat leuk je blog weer. Niet gek dat je er eerst geen tijd voor had. Je doet gewoon zoveel.